Judith Barry "Judith Barry"
19.09–25.10.1992
de Appel, Prinseneiland 7, Amsterdam
de Appel, Prinseneiland 7, Amsterdam
![](/images/thonikimages_720_199205a.jpg?w=1600)
The work of the forest, Fondation pour l'Architecture, Brussel 1992
![](/images/thonikimages_721_199205b.jpg?w=1600)
The work of the forest, 1992 (still) I
![](/images/thonikimages_722_199205c.jpg?w=1600)
The work of the forest, 1992 (still) II
‘Mise en scène, architectuur en geschiedenis vallen samen in 'The Work of the Forest' een installatie die de Amerikaanse Judith Barry maakte voor de Fondation pour L'Architecture en vanaf 19 september tot 25 oktober door De Appel gepresenteerd werd. Het project werd in Amsterdam op zichzelf getoond, los van de Art Nouveau-tentoonstelling waar het in Brussel een onderdeel van was. Maar de Art Nouveau bleef zichtbaar in de op architect Paul Hankar geïnspireerde schermen waarop drie videofilms werden geprojecteerd: een environment waarbinnen de toeschouwer een centraal personage werd. Barry Iiet zien hoe Art Nouveau in de beroemde Brusselse 'Exposition du Congo' in 1897 als decor functioneerde om Afrikaanse objecten en produkten 'salonfähig' te maken. Barry zei hierover: "In het toenmalige Brussel werd naar een gevoel, een sensatie van natuur gestreefd - de natuur binnen gebracht zonder haar te temmen of te domesticeren. Dit was geen natuur van een andere, wilde, niet bedwongen plek, niet van het zacht golvende boerenland, maar van een exotisch landschap ver weg. Dit was een avontuur, natuur die geëxploreerd moest worden. Dit was Afrika. Het kan niet onopgemerkt blijven dat alle landen met een Art Nouveau traditie bij de kolonisatie van Afrika betrokken waren." In de constructie van de drie schermen die in een cirkel stonden werd een continu panorama gepresenteerd. Elke film vertelde een verhaal, onder meer over de relaties tussen de ontdekkers, handelaren en missionarissen, over de tuin die Leopold II voor zichzelf liet bouwen als replica van het Afrikaanse paradijs, over kannibalisme en het uitbuiten van de Afrikanen door de Europeanen. De kijker kon de verschillende verhalen volgen vanuit de vele mogelijke standpunten, maar kon zich binnenin de cirkel moeilijk oriënteren. Van buitenaf was het geheel overzichtelijk en kon de toeschouwer kiezen met welk verhaal hij zich wilde bezighouden.’ (Uitnodigingstekst door Saskia Bos)
See also